اولین باری که برای بچه ها خوراک جگر درست کردم هیچ وقت یادم نمی ره... غذا رو کشیدم و بچه ها و شوهرم را برای خوردن شام صدا زدم...
پسر کوچکم غذا را بو کرد و اخم هایش رفت توی هم.
دخترم هم با غذایش بازی بازی می کرد ولی حاضر نبود لب بزنه.
به بچه ها گفتم : ممکنه بوی خوبی نده اما خیلی خوشمزه است، یه کوچولو امتحان کنید...
اصلا می دونید اسم این غذا چیه؟!
یه راهنمایی می کنم بهتون : باباتون گاهی منو به همین اسم صدا می زنه... ناگهان چشمهای دخترم گشاد شد و به برادرش سقلمه زد و گفت: "نخور! نخور! تاپاله است!"
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
ممنون از نظر شما